Kunsthistorica Karin Haanappel boeit met wervelend verhaal tijdens KW-café: Van Venus tot Nana
recensie gepubliceerd in Nieuwsblad Eyckelbergh no. 1829, 23 maart 2011 en op de site van KW-café

Op 2 maart was kunsthistorica Karin Haanappel te gast in Eersel. 'De Muzenval' was al in carnavalssfeer maar daar heeft de zaal geen last van gehad. Karin Haanappel nam de zaal mee in haar wervelende betoog over het vrouwbeeld in de kunstgeschiedenis.
Vanaf de vroegste geschiedenis, zo'n 30.000 jaar voor Christus tot op heden is er een verschil te constateren in de manier waarop de vrouw door mannen en vrouwen wordt afgebeeld. En ook de kunstgeschiedenis kijkt veeleer naar de vrouw als kunstobject dan als kunstenaar. De missie van Karin Haanappel is hierin verandering te brengen. Zij wil niet HIStory schrijven, maar HERstory.
In de tijd van jagers/verzamelaars zien we Venusbeelden met bolle buiken en borsten, geen gezichten, maar wel een hand op borst of buik. Ook de 'poort des levens' wordt duidelijk aangegeven en de meeste beelden hebben resten van rode oker. Het vrouwbeeld is dat van de vrouw die leven geeft. De beeltenis behoort toe aan de Moederlandse cultuur.
Via de nieuwe steentijd, waarin de vrouw zittend wordt afgebeeld komen we in de tijd rond 4000 voor Christus waarbij de moederbeelden langzamerhand verdwijnen. Haanappel neemt de Egyptische cultuur hierbij als voorbeeld om aan te tonen dat het vrouwbeeld onder invloed van patriarchale culturen en monotheïsme langzaam verandert: De vrouw wordt kleiner dan de man, haar borsten en 'poort des levens' moeten bedekt worden, ze wordt slank en steeds jonger tot op de dag van vandaag!
Onder invloed van het Christendom hebben vrouwen de keus uit Eva of Maria, verleidster of maagd. Karin Haanappel illustreert haar betoog met talloze voorbeelden uit de (kunst)geschiedenis. Ze laat zien hoe beroemde kunstenaars als Dürer en Da Vinci zichzelf portretteren als goddelijk en volgens de regels van de gulden snede. Een kunstenares als Anguissola doet dat niet. Ook het voorbeeld van het verhaal van Suzanna die belaagd wordt door de ouderlingen, laat dit verschil zien: Tintoretto beeldt Suzanna af als verleidster, Gentileschi laat Suzanna zien in een afwerende houding naar de mannen.
Zowel voor als na de pauze stak Karin Haanappel een boeiend verhaal af. Een zeer goede vertelster die precies weet waar ze het over heeft. Een vrouw met een missie dus.

Meer informatie over deze lezing, klik hier of mail naar This e-mail address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it